Program “Kesedaran Asbestos” CAP di Island Glades, Pulau Pinang

Persatuan Pengguna Pulau Pinang (CAP) menganjurkan program kesedaran mengenai asbestos di Island Glades, Pulau Pinang pada 19 Julai 2026. Program ini dianjurkan bersama Penang Suya MeiyArivagam, sebuah pertubuhan bukan kerajaan (NGO) tempatan. Seramai 35 orang pesertaterdiri daripada 20 wanita dan 15 lelaki, termasuk sembilan orang beliamenghadiri program ini. Empat kakitangan CAP dan seorang pelatih turut terlibat dalam menjayakan program itu.

Program dimulakan dengan pengedaran risalah CAP bertajuk “Asbestos Mengancam Nyawa: Haramkan Krisotil Sekarang” kepada para peserta. Sepanduk dan poster yang memaparkan maklumat ringkas mengenai bahaya asbestos, laluan pendedahan, serta penyakit berkaitan asbestos turut dipasang di sekitar dewan.

Pengacara majlis memulakan program dengan mengalu-alukan kehadiran para peserta dan memperkenalkan topik forum. Forum itu dikendalikan oleh Vathsala, yang memberikan pengenalan ringkas mengenai topik perbincangan. Beliau kemudian memperkenalkan penceramah utama acara itu, Mageswari Sangaralingam dan Hatijah Hashim. Vathsala mengemukakan beberapa soalan kepada ahli panel.

Mageswari memulakan sesi dengan berkongsi maklumat mengenai lokasi di mana asbestos boleh ditemui. Beliau menyenaraikan produk lazim yang diperbuat daripada asbestos, seperti jubin bumbung, penebat elektrik, paip simen, dan pad brek. Beliau turut menjelaskan penggunaan meluas asbestos, contohnya dalam bahan binaan, disebabkan oleh ketahanan dan sifatnya yang tahan haba. Beliau menyatakan bahawa kebanyakan pengguna tidak menyedari kewujudan bahan yang mengandungi asbestos di kediaman dan persekitaran mereka.

Seterusnya, giliran diberikan kepada Hatijah untuk menjelaskan kesan asbestos terhadap kesihatan. Serat asbestos adalah sangat halus sehingga boleh disedut masuk dan menyebabkan kerosakan kesihatan yang tidak dapat dipulihkan, seperti kanser paru-paru. Beliau turut menyebut bagaimana barangan harian seperti bedak talkum dan permainan kanak-kanak, contohnya pasir kinetik, mungkin mengandungi asbestos akibat pencemaran silang.

Mageswari kemudian berkongsi kisah benar mengenai pekerja dan keluarga mereka yang terjejas akibat penyakit berkaitan asbestos serta menarik perhatian kepada kekurangan langkah pencegahan yang sewajarnya di tempat kerja. Beliau menegaskan bahawa tiada tahap pendedahan asbestos yang dianggap selamat. Beliau turut menyampaikan gesaan CAP supaya krisotil diharamkan, memandangkan jenis-jenis asbestos yang lain telah pun dilarang di Malaysia.

Seterusnya, Hatijah berkongsi mengenai alternatif kepada produk yang tercemar dengan asbestos, khususnya dalam bidang kosmetik. Beliau menasihati hadirin agar menggunakan produk yang dilabelkan sebagai bebas asbestos atau bebas talkum bagi mengelakkan kesan buruk terhadap kesihatan. Bagi produk kosmetik pula, memandangkan sukar untuk mendapatkan alternatif bagi sesetengah produk berasaskan talkum, beliau menasihati hadirin supaya tidak menggunakan produk-produk itu.

Mageswari kemudian menjelaskan pendirian kerajaan mengenai isu ini dan berkongsi langkah-langkah yang telah diambil sebelum ini, seperti larangan penggunaan bahan binaan berasaskan asbestos di sekolah, klinik, dan hospital kerajaan sejak 1999, yang kemudian diperluaskan kepada semua bangunan kerajaan mulai 2005. Walau bagaimanapun, penggunaan krisotil masih dibenarkan di bawah kategori ‘penggunaan terkawal’ bagi pembuatan produk tertentu dan sektor pembinaan swasta. Tiada peraturan yang melarang penggunaan asbestos dalam bangunan swasta. Memandangkan bahan binaan berasaskan asbestos masih dijual, produk-produk ini sewajarnya dilabelkan selaras dengan hak pengguna untuk mendapatkan maklumat dan memilih produk yang selamat.

Beliau menegaskan komitmen kerajaan terhadap usaha ini, yang terbukti melalui rancangan untuk menghentikan secara berperingkat pembuatan produk yang mengandungi asbestos serta cadangan melarang import serat asbestos mentah menjelang 2028; namun, tekanan ekonomi luaran menjadi penghalang kepada pelaksanaan segera langkah-langkah itu.

Akhir sekali, Hatijah menekankan kepentingan menyebarkan kesedaran mengenai kesan buruk asbestos dalam komuniti masing-masing, supaya lebih ramai individu peka terhadap isu ini dan mengambil langkah-langkah pencegahan.

Para hadirin mengambil bahagian secara aktif dalam sesi soal jawab yang menyusul. Seorang peserta bertanyakan tentang statistik dan penyelidikan berkaitan asbestos; Mageswari menjelaskan bahawa terdapat bukti kukuh mengenai penyakit yang berkait secara langsung dengan asbestos, seperti mesotelioma dan asbestosis, namun terdapat kesukaran untuk mendapatkan data yang tepat mengenai kes mesotelioma atau penyakit lain yang berkaitan dengan asbestos akibat masalah kurangnya pelaporan, termasuk kegagalan merekodkan sejarah kesihatan pesakit secara menyeluruh di Malaysia.

Seterusnya, satu soalan diajukan kepada Mageswari mengenai pihak yang bertanggungjawab mengesan kehadiran asbestos di kediamankhususnya semasa kerja-kerja pengubahsuaian rumahserta cara mengesan sekiranya kesihatan seseorang terjejas akibat bahan itu. Beliau menyatakan bahawa Jabatan Keselamatan dan Kesihatan Pekerjaan (JKKP) mempunyai senarai pemeriksa yang bertauliah. Beliau turut menjelaskan bahawa di bawah Akta Keselamatan dan Kesihatan Pekerjaan 1994 (OSHA 1994), pekerja yang mengendalikan asbestos secara langsung diwajibkan menjalani pemeriksaan kesihatan tahunan bagi memantau tahap kesihatan mereka.

Secara keseluruhannya, forum ini berjaya meningkatkan kesedaran mengenai asbestos dalam kalangan peserta, khususnya golongan belia. CAP komited untuk mendidik masyarakat mengenai isu ini; sekiranya terdapat pihak yang berminat dengan program kesedaran mengenai asbestos, sila hubungi Persatuan Pengguna Pulau Pinang (CAP) di talian 04-8299511 atau e-mel kepada info@consumer.org.my.