Program Meningkatkan Kesedaran Asbestos CAP di Jitra, Kedah

Pada 19 Jun 2026, Persatuan Pengguna Pulau Pinang (CAP) telah mengadakan forum untuk menyampaikan kesedaran mengenai asbestos di Pusat Jagaan Warga Emas Pewaris Langkasuka (PEWARIS), sebuah rumah orang tua yang terletak di pinggir Jitra, Kedah. Seramai 41 peserta dari kawasan sekitar, terutamanya seorang belia dan dua orang kelainan upaya (OKU), menghadiri program ini, termasuk lima kakitangan CAP dan dua pelatih yang membantu dalam forum itu. Jumlah kehadiran adalah 25 peserta perempuan dan 16 peserta lelaki. Antara peserta adalah askar dari rejimen berhampiran.

Program dimulakan dengan pengedaran risalah CAP “Asbestos Mengancam Nyawa, Haramkan Krisotil Sekarang” kepada para peserta. Gegantungdan poster yang memberikan maklumat ringkas mengenai bahaya asbestos, laluan pendedahan dan penyakit berkaitan asbestos dipasang di sekeliling dewan.

Juruacara, Tuan Haji Ahmad Fuad Ashari, memulakan program dengan mengalu-alukan kehadiran tetamu dan memperkenalkan tajuk forum. Beliau kemudiannya menjemput Pengerusi Pusat Jagaan Warga Emas Pewaris Langkasuka (PEWARIS) Jitra, Kedah, Haji Othman Awang, untuk menyampaikan ucapan pengenalan. Beliau menyentuh latar belakang rumah jagaan, rancangan masa depan, serta kepentingan meningkatkan kesedaran pengguna tentang asbestos.

Forum itu dikendalikan oleh Pegawai Penyelidik CAP, Kumuthasshri, yang memberikan pengenalan ringkas mengenai perkara itu. Beliau kemudiannya memperkenalkan penceramah utama pada majlis itu, Mageswari Sangaralingam, Ketua Eksekutif CAP dan Hatijah Hashim, Pegawai Penyelidik CAP. Kumuthasshri mengemukakan beberapa soalan kepada ahli panel.

Mageswari bermula dengan menyampaikan maklumat di mana asbestos boleh ditemui. Beliau menunjukkan produk biasa yang sama ada diperbuat daripada asbestos atau tercemar olehnya, seperti jubin bumbung, penebat elektrik, paip simen dan juga mainan kanak-kanak seperti pasir kinetik. Beliau seterusnya menjelaskan kelaziman asbestos, terutamanya dalam bahan binaan pada tahun 60-an dan 70-an kerana ketahanannya, sifat antikarat dan keberkesanan kos, yang tidak dapat dielakkan membawa kepada rumah lama yang mengandungi asbestos berbahaya. Kebanyakan pengguna tidak mengetahui bahan yang mengandungi asbestos di rumah dan persekitaran mereka.

Beliau juga berkongsi mengenai pengharaman bahan binaan asbestos di sekolah, klinik dan hospital kerajaan sejak 1999, dan sejak 2005, ia diperluaskan ke semua bangunan kerajaan. Walau bagaimanapun, Krisotil kekal sah di bawah ‘penggunaan terkawal’ dalam pembuatan dan pembinaan swasta. Tiada akta atau peraturan yang melarang penggunaan asbestos di bangunan persendirian. Bahan binaan asbestos masih dijual, dan oleh itu produk asbestos ini mesti dilabel mengikut hak pengguna untuk dimaklumkan dan memilih produk yang selamat.

Majlis itu kemudiannya diserahkan kepada Hatijah, di mana beliau menekankan kesan kesihatan daripada asbestos. Seratnya cukup kecil untuk dihirup dan menyebabkan kerosakan yang tidak boleh diperbaiki kepada kesihatan kita, seperti kanser paru-paru. Beliau seterusnya menjelaskan bagaimana barangan harian seperti bedak talkum mungkin mengandungi asbestos akibat pencemaran silang. Mageswari kemudiannya mengetengahkan kisah kehidupan sebenar pekerja dan keluarga mereka yang terjejas oleh penyakit berkaitan asbestos dan berkongsi gesaan CAP untuk mengharamkan Krisotil, kerana jenis asbestos lain telah diharam di Malaysia.

Pesertaturut mengambil bahagian secara aktif dalam sesi Soal Jawab yang diikuti. Soalan diajukan kepada Mageswari mengenai teras tanggungjawab isu ini. Beliau menyatakan tanggungjawab kita sebagai pengguna, tetapi memberikanpenekanan yang lebih tinggi kepada kerajaan dan pengilang, kerana industri asbestos bukan sahaja mengutamakan keuntungan, tetapi juga perlu menjaga kesejahteraan orang ramai. Beliau seterusnya menegaskan bahawa 70 negara telah mengharamkan asbestos dan menggesa kerajaan kita untuk mengikutinya. Beliau berkongsi bahawa kerajaan komited terhadap usaha ini, yang dapat dilihat melalui rancangan mereka untuk menghentikan pengeluaran produk asbestos secara berperingkat dan cadangan mereka untuk mengharamkan import serat asbestos mentah.

Perangkaan dan penyelidikan mengenai asbestos telah ditanya oleh peserta seterusnya, yang mana Mageswari menyebut bukti ketara boleh didapati bagi penyakit yang berkait langsung dengan asbestos, seperti mesotelioma, tetapi terdapat kesukaran untuk mendapatkan data yang betul mengenai kes mesotelioma atau penyakit berkaitan asbestos lain kerana kurang dilaporkan, termasuk kurangnya pengambilan sejarah pesakit sepenuhnya di Malaysia.

Akhir sekali, seorang peserta meminta alternatif kepada bedak talkum kerana ia adalah barangan kosmetik yang digemari, terutama bagi individu yang lebih tua, serta kemungkinan sumbangan mereka kepada misi ini. Hatijah menjawabnya dengan menekankan mengenai kepentingan untuk membaca label dan memilih produk yang bebas talkum, seperti serbuk berasaskan tepung jagung atau berasaskan beras. Bagi warga emas yang menggunakan bedak talkum untuk menguruskan kulit kering atau kegatalan, mereka boleh memilih minyak kelapa. Beliau juga menekankan bahawa peserta boleh menyebarkan kesedaran mengenai bahaya asbestos kepada kenalan mereka supaya lebih ramai orang sedar dan mengambil langkah berjaga-jaga.

Secara ringkasnya, forum mengenai asbestos ini berjaya meningkatkan kesedaran tentang asbestos dalam kalangan hadirin, dan CAP berharap kebimbangan ini mengatasi dewan ini dan menular dalam kalangan pengguna lain.